تا اصفهانی‌محله راهی نیست

نگارنده مدتی قبل به هنگام تماشای نقشه هوایی روستاهای کوهستانی تالش، به منطقه‌ای برخورد کرد که بخشی از آن به نام اهالی اصفهانی آن نقطه تغییر نام پیدا کرده بود. اقداماتی این چنین در کنار سبز شدن بنگاه‌های مشاور املاک که خود را با نام اصفهان مزین کرده‌اند، در کنار تبلیغات سنگین فضای مجازی که آشکارا از محله‌های اصفهانی‌نشین سخن به میان می‌آورد، خبر از فردایِ آبستن حوادثی شوم می‌دهد.

تالشان نیوز: یادداشتی از شایان عابدی

فاجعه دیگر نمی‌خزد که دست‌افشان و پای‌کوبان در جای‌جای این خاک رژه می‌رود و گاه آدمی از مقابله با شدت وقاحت آن در می‌ماند. حال اگر به اعتراض لب بگشاییم، با هزارهزار شعر و شعار سراغمان می‌آیند تا درس بشر دوستی را به یاد ما بیاورند. به یاد ما که پذیرا بودن و مهربانی را از همین خاک به ارث برده‌ایم. که تالش‌زمین چون مادری مهربان، همواره فرزندان و مهمانان خود را به همزیستی فرا خواند اما همان مهمان‌ها، بارها و بارها جان این مادر را دریدند، زبانش را بریدند و کوشیدند جامه‌هایی بدقواره برایش بدوزند.
از این منظر حتی می‌توان سرنوشت تالشان را با سرنوشت سرخ‌پوستان قاره آمریکا یکی دانست. که آن چه بر سر بومیانِ ریشه‌دارِ آن نواحی آوار شد، به طریقی بر سر تالشان نیز آوار شده است. تا آنجا که در سرگذشتی مشترک خاکش غارت شد، زبانِ باستانی‌اش مورد تمسخر قرار گرفت و با زور و تزویر کار را به آنجا رساندند که تا سالیان سال، تالش خودش، خودش را انکار کند و از ابرازِ خودش، از سخن گفتن به زبانِ مادری‌اش، آن هم در دیار خودش شرمسار و سرافکنده باشد.
مرور همین تجربه‌های تاریخی تاریک و تلخ است که ما را نسبت به برخی تحرکات دچار شک و هراس می‌کند.
نگارنده مدتی قبل به هنگام تماشای نقشه هوایی روستاهای کوهستانی تالش، به منطقه‌ای برخورد کرد که بخشی از آن به نام اهالی اصفهانی آن نقطه تغییر نام پیدا کرده بود. اقداماتی این چنین در کنار سبز شدن بنگاه‌های مشاور املاک که خود را با نام اصفهان مزین کرده‌اند، در کنار تبلیغات سنگین فضای مجازی که آشکارا از محله‌های اصفهانی‌نشین سخن به میان می‌آورد، خبر از فردایِ آبستن حوادثی شوم می‌دهد. حال اگر به زیر چنین آسمانِ بلاریزی جامعه تالش نسبت به تکرار چنین اقداماتی بی حس بماند و واکنش به موقع و درستی نشان ندهد، با توجه به میزان سرمایه و نفوذ سیاسی مهمانان تازه‌وارد، تالش، تاریخِ دردآلود‌ه‌ش را دوباره تکرار خواهد و این بار باید حتی فارسی را با لهجه‌ی اصفهانی ادا کند و آماده‌ی باریدنِ همان بلاهایی بر سر اسامی و هویت روستاهایش باشد که سال‌ها پیش بر سر نوئه‌دی و سوئتون و کیشون بن و ده ها مکان دیگر بارید. و کم کم باید به سر برآوردن نام‌هایی از قبیل “اصفهانی‌محله” و … هم عادت کند.