۴۰ کیلومتر از راه‌آهن رشت-آستارا روی پل ساخته می‌شود

مدیر حوزه طرح‌های شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل در گیلان گفت: از مجموع ۱۶۳ کیلومتر مسیر راه‌آهن رشت-آستارا، حدود ۴۰ کیلومتر به صورت پل طراحی شده که بخش‌هایی از شالیزارها، باغ‌ها و رودخانه‌های مسیر را پوشش خواهد داد.

به گزارش تالشان نیوز، محمد پردل‌نژاد روز یکشنبه با اشاره به مشخصات فنی پروژه راه‌آهن رشت-آستارا اظهار کرد: پل‌های این مسیر در نقاط مختلف و با ارتفاعی دست‌کم پنج متر احداث خواهند شد.

وی افزود: طولانی‌ترین پل پیش‌بینی‌شده در این پروژه حدود ۲.۵ کیلومتر است که در محدوده روستاهای کسار، بیجارکنار، ماشا‌توت و پسیخان احداث خواهد شد.

تثبیت ۵۰ کیلومتر از بستر راه‌آهن

مدیر حوزه طرح‌های شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل در گیلان از تثبیت حدود ۵۰ کیلومتر از بستر مسیر راه‌آهن رشت-آستارا خبر داد و گفت: برای این عملیات از ماسه بادی استفاده می‌شود.

پردل‌نژاد ادامه داد: بخشی از ماسه مورد نیاز از انزلی، بخشی از بندر کاسپین و حاشیه دریا و بخش قابل توجهی نیز از ماسه‌های بادی پیرامون نیروگاه سیکل ترکیبی پره‌سر تأمین می‌شود.

وی با اشاره به روند اجرای پل‌های خاص پروژه گفت: یکی از پل‌های خاص این مسیر تاکنون حدود پنج درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.

۸.۵ همت برای آزادسازی مسیر راه‌آهن

پردل‌نژاد درباره هزینه‌های مربوط به تملک و آزادسازی مسیر نیز اظهار کرد: تاکنون حدود ۲.۵ همت برای ارزیابی و آزادسازی مسیر هزینه شده و حدود ۶ همت دیگر برای پرداخت مطالبات باقی‌مانده تملک اراضی مورد نیاز است.

وی افزود: تلاش می‌شود مطالبات مربوط به تملک اراضی تا پایان سال پرداخت شود تا روند آزادسازی مسیر با سرعت بیشتری دنبال شود.

راه‌آهن رشت-آستارا؛ حلقه اتصال ریلی ایران به قفقاز

راه‌آهن رشت-آستارا یکی از پروژه‌های مهم کریدور شمال-جنوب به شمار می‌رود و هدف اصلی آن اتصال شبکه ریلی ایران به شبکه ریلی قفقاز و روسیه است.

بر اساس برآوردهای انجام‌شده، با تکمیل این مسیر، زمان حمل کالا از سن‌پترزبورگ روسیه به بمبئی هند می‌تواند از حدود ۴۵ روز به نزدیک ۱۰ روز کاهش یابد.

برآورد اولیه هزینه اجرای این طرح حدود یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو اعلام شده و براساس توافق سال ۱۴۰۲ تهران و مسکو، قرار است هزینه اجرای پروژه از سوی روسیه تأمین شود.

طبق برنامه اولیه، تکمیل این خط ریلی در مدت سه سال پیش‌بینی شده و قرار است تکمیل نهایی پروژه تا سال ۲۰۳۰ انجام شود. در فاز نخست، ظرفیت جابه‌جایی سالانه پنج میلیون تن بار برای این مسیر در نظر گرفته شده که این ظرفیت در آینده می‌تواند به ۱۵ میلیون تن افزایش یابد.