چوکا؛ نماد بارز دو دهه دخالت‌های مخرب نمایندگان مجلس

آقای استاندار، دیر بجنبید؛ مسئولیت فروپاشی چوکا به نام شما و دولت چهاردهم خواهد خورد.

به گزارش تالشان نیوز، در کشاکش اخبار جنگ، خبر تنش کارگری در کارخانه چوکا و مواجهه کارگران با مدیرعامل صنایع چوب و کاغذ ایران، به‌صورت گسترده در فضای مجازی و خبرگزاری‌های کشور منتشر شد.

صحنه‌ای مشابه در طول سال‌های اخیر که همچنان در حال تکرار است.

سرنوشت صنایع چوب و کاغذ ایران (چوکا) نمونه‌ای بارز از حکمرانی غلط اقتصاد دولتی است؛ صنعتی که در طول دو دهه گذشته به محل دخالت‌های آشکار نمایندگان مجلس تبدیل شده و سهامداران آن در دولت‌های مختلف، به‌منظور ایجاد رضایتمندی نمایندگان و ممانعت از اعتراض، طرح سؤال و استیضاح از وزیر، با بی‌تدبیری تن به خواسته‌های غیرکارشناسانه نمایندگان داده و نظاره‌گر مرگ تدریجی این صنعت بزرگ بوده‌اند.

با علم به اینکه نمایندگان مجلس برخاسته از انتخاب و اراده مردم هستند، اما دخالت آنان در موضوعات دستگاه‌های اجرایی، به‌خصوص انتصابات، خلاف قانون است.

با این حال، دخالت غیرقانونی نمایندگان در حوزه اجرایی به رسمیت شناخته شده است؛ انتظار می‌رود نمایندگان مجلس با بهره‌گیری از افراد خبره و کارشناسان امر، بهترین تصمیمات را به نفع منافع ملی و حوزه انتخابیه خود اتخاذ کنند.

اما تحلیل رفتاری نمایندگان مجلس نشان می‌دهد ایشان بیشتر به‌جای اولویت دادن به فاکتورهای تخصصی، تحت تأثیر فشارهای سیاسی و انتخاباتی آینده خود هستند و رضایتمندی گعده‌ای انتخاباتی خود را به رضایتمندی عمومی ترجیح می‌دهند و در مقابل فشارها و انتظارات محلی شکست می‌خورند و ناخودآگاه تن به تصمیماتی می‌دهند که در نهایت هم خود آسیب می‌بینند و هم منافع عمومی را تضییع می‌کنند.

تجربه دو دهه اخیر، از شکری و محمدیاری گرفته تا اسلام‌دوست، جملگی نشان می‌دهد مدیریت کارخانه در طول دو دهه کاملاً در سیطره نمایندگان مجلس بوده است؛ از جذب نیروهای غیرضرور و بعضاً ناکارآمد تا اعضای هیأت‌مدیره و مدیران ارشد مجموعه.

بنابراین، اگر نمایندگان مجلس تصمیم‌گیران خوبی بودند و می‌توانستند بر فشارهای محلی فائق آیند و تصمیمات بزرگ و درست بر اساس تخصص‌گرایی اتخاذ کنند، قطعاً وضعیت کارخانه به شرایط کنونی نمی‌رسید.

جالب آنکه از دهه هفتاد تاکنون، کرسی نمایندگی مردم تالش در مجلس در میان سه نام محمدیاری، شکری و اسلام‌دوست در حال چرخش بوده است و هر سه آنان، فرد قبلی را مقصر وضعیت چوکا برشمردند.

اما این چوکا بوده است که در این چرخه کرسی قدرت، زیر دست‌وپای بی‌تدبیری صاحبان قدرت به اضمحلال کشیده شده است.

به نظر می‌رسد حال که تنفس در چوکا به شماره افتاده است، وقت آن رسیده باشد استاندار گیلان کاری را که استانداران قبلی نکردند، با شجاعت انجام دهند و یک‌بار برای همیشه پای دخالت‌های تصمیمات محلی انتخاباتی را از گلوی چوکا، به‌عنوان بزرگ‌ترین صنعت گیلان، قطع کنند.

در غیر این صورت، باید منتظر ماند تا پایان سال، لکه ننگین فروپاشی چوکا به نام هادی حق‌شناس و دولت چهاردهم ثبت شود.

انتظار می‌رود یاسر اسلام‌دوست، نماینده مردم تالش، ماسال و رضوانشهر، با بهره‌گیری از تجارب دو سال گذشته خود، با اتخاذ تصمیمات درست و همراهی و نه تقابل با مسئولان محلی، استانی و سهامداران، زمینه احیای مجدد چوکا را فراهم آورند.