«اولویت های اقتصادی کشور»

 

هادی حق‌شناس با تأکید بر ضرورت نوسازی زیرساخت‌های کشور، توسعه حمل‌ونقل، انرژی و گردشگری را سه اولویت اصلی اقتصاد ایران در شرایط پس از مذاکرات و کاهش تحریم‌ها عنوان کرد.

به گزارش تالشان نیوز، یادداشتی از هادی حق شناس:
مذاکرات ایران و آمریکا در اسلام آباد پایتخت پاکستان در حالی آغاز شد که ایران در نبرد ۴۰ روزه با آمریکا و رژیم صهیونیستی توانست با برتری میدانی و پایداری و تاب آوری ملی تجاوزگران را شکست دهد. تجربه ۴۷ سال گذشته نشان داد که طرف آمریکائی در هیچ مقطعی قابل اعتماد نبوده ویکی از اقداماتی که زود بازده باشد و به واسطه آن آثار رفع تحریم ها روی سفره مردم دیده شود ، بحث زیر ساخت در بخش حمل و نقل یا بخش حمل بار و مسافر اعم از بنادر کشور، کشتیرانی ها، ریل راه آهن، فرودگاه و خطوط هوایی و همچنین حمل نقل عمومی مثل متروی کلان‌شهرها است.

به خاطر اینکه مساله حمل و نقل چه حمل کالا و چه حمل مسافر اگر ارزان تمام شود سودش به عموم مردم می‌رسد به عنوان مثال اگر زمان حرکت متروی تهران کمتر شود عموم شهروندان سفر راحتی را انجام می‌دهند.

یا اگر در حوزه بنادر کشور کشتی های بهتری در اختیار ناوگان قرار بگیرد یا ناوگان نوسازی شود، هزینه حمل کمتر خواهد شد. یا زمینه حمل و نقل کالا در داخل کشور اگر ناوگان نوسازی شود هم میزان مصرف سوخت کمتر می شود و هم راننده ماشین مناسب برای حمل کالا از بنادر در اختیار خواهد گرفت. همین موضوع هم برای بخش فرودگاهی صادق است. لذا به نظر می رسد که اولویت اول هم باید در خصوص ناوگان های هوایی، دریایی و زمینی و ریلی و هم اتمام زیر ساخت های بخش حمل نقل باشد.

این موضوعی است که نفعش عمومی است وبه نظر می رسد که در برخی از این شقوق حمل و نقل مثل مترو دهک های کم درآمدی هم بیشتر استفاده می‌کنند.
پس ازاین بخش نیروگاهی است. یکی از دلایلی که کمبود برق داریم این است که نیروگاه‌های ما متناسب با استانداردهای جهانی نیستند.

در واقع نیروگاه‌های سیکل ترکیبی یا نیروگاه هایی که تک سوخت مصرف می‌کنند متناسب باتجهیزات پیشرفته ، برق تولید نمی کنند. لذا در بخش نیروگاهی، بخش انرژی می تواند بعد از مسأله حمل و نقل اولویت دوم باشد.
مسأله سوم هم طبیعتاً در بخش گردشگری است.

اینها می تواند جزء اولویت های اقتصادی در بخش هزینه کردها باشد. البته ذکر این اولویت ها بدین معنا نیست که در بخش صنعت، نوسازی صورت نگیرد یا در بخش کشاورزی از تکنولوژی‌های نو استفاده نکنیم.

در همه این بخش ها ظرفیت های فراوان برای سرمایه گذاری وجود دارد که با توجه به هر یک از این بخش‌ها می‌تواند نفع عمومی کوتاه مدت یا بلند مدت داشته باشد، بستگی به این دارد که ما چه راهبردی را انتخاب می کنیم.

طبیعتا امروز دنیایی است که از هر جا کالا ارزان ترتولید شود، مردم مشتاق خرید هستند. البته ارزانی نباید فدای کیفیت کالا شود. طبیعتا امروز نیاز ما گندم نیست و بخش عمده  گندم را خودمان تولید می‌کنیم و کشورهای اطراف ایران در اطراف دریای خزر یکی از بهترین گندم ها را تولید میکنند.

یا مثلا روغن که ایران سالانه حدود یک و نیم میلیون تن روغن وارد می‌کند. مهم این است که در کدام نقطه کالای ارزان تر و با کیفیت مناسب تر می‌دهند. اینها مسائل کوتاه مدت است و آنچه که باید از این فرصت استفاده کرد این است که زیرساخت های کشور را به‌روز کنیم. به روز کردن زیر ساخت‌ها باید اولویت اول کشور باشد وگرنه چند قلم کالا مثل روغن، گندم یا ذرت و…. را کشور در طول سنوات گذشته از جاهای مختلف خریداری کرده و باز هم می تواند خریداری کند. آنچه که الان ضرورت دارد،روزآمد کردن زیر ساخت های کشور است.